دوچرخه

امیدوارم لحظات خوبی رو داشته باشید

ریخچه و قوانین دوچرخه سواری' alt='تاریخچه و قوانین دوچرخه سواری' />واحد ورزش تبیان زنجان-

در عصر که ما در آن زندگی می کنیــم اکثر کارها ماشینی شده است و در مقابل ، فعالیت های بدنی مختصر و کوتاه گردیده است . در این شرایط وسیله ای که بتواند انسان را سریع تر به مقصد برساند و موجب تحرک جسمی نیز باشد مورد توجه قرار می گیرد . در اینجا وسیله ای به نام دوچرخه بســیار کار ساز است . دوچرخه وسیله ای ساده ،سبک و انفرادی است که هم برای رفت و آمد سریع تر و هم به منظور تفریح و سرگرمی و ورزش به کار می آید .

از همان سال های ابتدای اختراع دوچرخه ، کسانی که از این وسیله استفاده می کردند ، به تدریج در کار خود مهارت یافتند و به این نتیجه رسیدند که می توانند با هم به رقابت بپردازند و مسابقاتی برگزار نمایند .

از ابتدای تاریخ ، انسان همواره در این آرزو بود که هر چه سریع تر بتواند از نقطه ای به نقطه دیگر برود.

در سال ۱۶۹۰ اولین دوچرخه سوار به جهان معرفی گردید . او یک فرانسوی به نام سیوراک [۱] بود .

نخستیــن مسابقه دوچرخه سواری درسال ۱۸۶۸ در محلی به نام هندون در انگلستان انجام شد . در سال ۱۸۷۷ اولین اتحادیه ملی دوچرخه سواران در انگلستان تأسیس شد. پایه های فـدراسیون بین المللی دوچرخه سواری در سال ۱۹۰۰با تأسیس اتحادیه بین المللی دوچرخه سواری ریخته شد و مرکز این اتحادیه در شهر پاریس بود .

مختصری از تاریخچه دوچرخه سواری در ایران

در سال ۱۳۲۴ اولین باشگاه دوچرخه سواری در ایران تأسیس گردید و در سال ۱۳۲۵ فدراسیون دوچرخه سواری ایران تأسیس گردید .

اولین مسابقه قهرمانی کشور در سال ۱۳۲۷ در مسیر تهران – کرج و بالعکس برگزار گردید. اولین مسابقه که به صورت تور در ایران برگزار گردید در سال ۱۳۳۸برگزار شد. در یان تور مسافت ۱۳۵۰ کیلومتر در مسیر تهران ، فیروزکوه ، ساری ، بابلسر ، رامسر ، رشت ، قزوین و تهران توسط دوچرخه سواران طی گردید و آقای جاسم زاده به مقام قهرمانی رسیــد.

اولین ورزشکار دوچرخه سوار ایرانی که در سال ۱۹۵۱ به مسابقات بازی های آسیایی هنـــد اعزام گردید آقای جاسم زاده بود .

انواع دوچرخه و وزن آنها

۱- دوچرخه استقامت که اصولاً سنگین تر از دوچرخه های مخصوص سرعت در پیست می باشد .

۲- دوچرخه جاده معمولاً بین ۸تا ۱۳ کیلو گرم است .

۳- دوچرخه سرعت که از فیبر کربن ساخته می شود ، ۳کیلو گرم وزن دارد و حداکثر وزن آن به ۶ کیلو گرم می رسد .

۴- دوچرخه های مخصوص به نام سایکلو کراس که نسبت به بقیـه کمی سنگین تر است و برای مسیر با مانع است .

۵- دوچرخه های استایر ، که مخصوص پیســت موتـور است و وزن آن ۷ تا ۵/۷ کیلو گرم است .

۶- دوچرخه مسـابـقات کوهستان که حدودأ ۱۰ تا ۱۲ کیلو گرم است .

۷- دوچرخه مخصـوص مسـابـقـات (BMX ).

۸- دوچرخه الکتـروباتیـک مخصوص مسابقه الکتروباتیـک.

۹- دوچرخه مخصوص مسابقــات سایکل بال ( فوتبال با دوچرخه ) .

۱۰- دوچرخه تاندوم که دو نفره است و وزن آن ۱۲تا ۱۵ کیلو گرم است .

مشخصات دوچرخه های مسابقـــه ( کورســی )

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 800x600 and weights 223KB.

وزن دوچرخ های کورسی کمتـر بوده و فرمان آن در سطح پایین تر از زیــن قرار می گیرد . این دوچرخه ها را مخصوصاً به این شکل خاص می سازند تا دوچرخه سوار در روی وسیـله به حالت خمیــده رو به جلو قراربگیـرد و بدین ترتیـــب مقاومت هوا کمتــر شـده و سرعت بیشـــتر گردد.

طوقه و تایر دوچرخه های کورسی را باریک تر می سازند تا کم ترین اصطکاک رابا سطح جاده و پیـیست داشته باشد و سرعت بیشتری بگیــرد .

در ساخت دوچرخه های کورسی معمـولاً در انـتخاب آلیـــاژ برای بــدنــه به استــحکــام ، همـــراه بـا ســـبـکی تـوجــه مـی شود.

مشـــخصـات دوچــرخــه هــای مـخـصــوص پـیـــسـت

طول طبق کوتاه تر بودن ، خودرو ثابت است ، تــرمـز نـدارد، شـیـب لوله کرپــی زیاد است ، آلیاژ فرمان بسیــار محـکم بوده و معمولاً از جنس آهن می باشد ، ضـامن و قمقمه ندارد و نوع لاستیــک آن نیز متـفاوت است .

وسایــل شخصـی مورد نیـاز برای دوچرخه سواری:پیراهن ، شـورت ،دستکـش ، عینک ، کلاه و کفـش .

پیراهن و شورت دوچرخه سوار : از جنس خاصی است که حالت آیـرودیــنـامـیــکی را تشدید کرده و امکان افزایش عملکرد دوچرخه سوار را در سرعت بالا تأمین می کند.

دستکـــــش : زیر آن معمولاً چرم و جیر و روی آن به وسیلــه ی نخ های ابریشــمم و به صورت توری می باشد.

کفش دوچرخه سواران : از جنس فایبر گلاس فشرده می بــاشد که دیگر احتیاجی به فنر ندارد و پل های مخصوص آن مربوط به پمجه رکاب می شود که نام مخصوص آن لوک می باشد .( لوک نام کارخانه است )

کلاه : کلاه دوچرخه سواری بر دو نوع است یک نوع حالت آیرودیـــنامیــکی داشته که جنس آن فایبــر گلاس ساست و نوع دیگر از چرم بوده که دیگر مورد مصرف ندارد و ابعاد مختلف به خود می گیرد.

قوانیــن : مقررات اتحادیه بین الملل دوچرخه سواری (Usi ) اندازه های زیر را برای دوچرخه مسابــقات تأکید نموده است :

۱- حداکثر طول دوچرخه ۱۸۵ سانتی متر

۲- قطر طوقه جلو حداقل ۵ و حداکثر ۷۰ سانتی متر

۳- حداقل قطر طوقه عقب ۵۵ سانتی متر

۴- فاصله میل توپ تنه تا مرکز چرخ جلو حداقل ۵۴ و حد اکثر ۶۵ سانتی متر

۵- فاصله محور میل توپ تنه از سطح زمین حداقل ۲۴ و حداکثر ۳۰ سانتی متر

۶- حداکثر عرض فرمان ۵۰ سانتی متر

۷- حداکثر طول زیــن ۵/۲۷ و حداقل ۲۴ سانتی متر

مشخصات لاستیــک مـــورد اسـتفـــــاده

۱- وزن لاستیـــک مسابقه مرحلـه ای جاده از نوع ابریــشم بین ۲۴۰ تا ۲۶۰ گرم و ضخامت آن ۲۲۳ کیلومتر و باد چرخ جلو ۷ و چرخ عقب ۸ اتمــسفر می باشد.

۲- وزن لاستـــیک او نوع پنبــه در جاده ۳۵۰الی ۳۸۰ گرم و ضخامت ۲۵ میلی متر و باد چرخ جلو ۶ و چرخ عقب ۷ اتمســفر می باشد .

۳- وزن لاستیـــک در مسابقات مختلف پیســت بیــن ۱۶۰ الی ۱۸۰ گر و ضخامت آن ۲۰ میلی متر وباد چرخ عقب ۹ اتمســـفر می باشد .

چگونــــگی بــرگــزاری مـســــابـــقــــات دوچـــرخــــه ســــــواری

در دنیـــا کمتر کســی است که دوچرخـه و طــرز کـار بـا آن را نشــنـاســـد و امـروزه دوچـــرخـه سواری از ورزش هـای مــحبـــوب و رایــــج در هـمه کــشور ها اســــت .

انواع مسابـــقـــات جاده

مسابقــات استـقامت یک مرحله ای ، تایم تریل انفرادی ، تور سایــکل کراس

مسابقـــات استقامت جام جهانی ۲۵۰ کیلو متر

مسابـقــات استقامت جوانان ۱۸ سال و زیر ۱۸ سال ۱۴۰ کیلومتر

تور دوچرخه سواری

از رایج تریــن و مـحبوب ترین مسابقات دوچرخه سواری در جاده ، مسابـــقه تـور اسـت که در چند مرحله انجام می شود.

از کشورهای مهم برگزار کننده تــور دوچرخه سواری در دنیــا که از جایــگاه ویژه برخوردار می باشند، می توان از کشورهای فــرانســه ، ایـتالیــا ، اسـپـانیــا و بـلژیــک نام برد.

از تور هایی که د رداخل ایــران برگزار می گردند می توان ، تور استان مرکــزی ، تور خـراسان و تور مازندران که همه ساله در تاریخ معینی برگزار می گردد نام برد که این تورها چه داخلی و چه خارجی همه زیر نظر (Uci) می باشد .

قابل ذکر است تور فـرانسه در سال ۱۹۰۳ به ابــتکار آقای هـانری دگـــرانـژ در فرانســه پا گرفت و از آن تاریخ به بعد همه ساله به طور مستقیم با شرکت بهــترین دوچرخه سواران برگزار می گردد.

استراحـــت

در مسابقات تور جوانان هر ۶ روز یک روز استــراحت و برای بزرگسالان برای هر ۱۰ روز یک روز استراحت باید در برنامه گنجــانده شود .

قهرمان انفرادی کسی است که کم ترین زمان را درکل مراحل احراز کرده باشد. پیــراهن سبز به آن دوچرخه سواری تعلــق می گیرد که زودتر از دیگران از خط پایان مرحله سخت و طاقت فرســای کوهستـان عبور نماید. پیراهن ارغــوانی متعــلق به قهرمان هر مرحله ازخط پایان می باشد. پیراهن آبــی از آن دوچرخه سواری است که قهرمان مجموع امتیــازی باشد. پیراهن طلایی برای قهرمانی است که درمجموع مــراحل بهترین زمان را به دست آورد.

بررســـی مـســابـقـــــات

۱- حداکثـــر مسافت تورهای یک مرحله برای جوانان ۱۴۰ کیلومتر و برای بزرگســالان ۲۰۰کیلو متر است .

۲- حداکثـــر مسافت برای افراد ۱۸ سال الی ۲۳سال ۱۸۰کیلو متر است .

۳- اگر مسیــر مسابقــه از ۱۵۰ کیلومتر باشد می توان تعداد مـوقعیـــت های تغذیه را افزایش داد.

۴- از محل استــارت واقعی و بعد از طی مسیــری ۵۰ کیلو متر تا ۲۰ کیلو متر آخر مسابقه می توان از موقعیت تغذیه استفاده کرد.

۵- ورزشکاران باید دو شماره به پیراهن و یک پلاک بر روی تنه دوچرخه نصب نماید.

۶- در خط پایان ، داور باید از پرچم شطرنـجی و قابل دید برای ورزشکاران استفاده نماید.

۷- کنترل فنی دوچرخه ها قبــل از شروع مسـابقــ] الزامی است .

۸- حضور نیـــروهای پزشکی ، آمبولانس و نیــروهای انتظامی در برگزاری مسابقات الزامی است .

چگــونگـی بــــرگـــزاری تـــایــم تـــریــل انــفـرادی جـــاده

۱- حداکثر مسافت تایم تریل انفرادی برای جوانان ۳۰ کیلومتر و در مسابــقات جهانی المپیــک ۲۰ الی ۳۰ کیلومتر می باشد.

۲- حداکثر مسافت تایم تریل انفرادی برای زیر ۲۳ سال ۴۰کیلومتر و در مسابـقات جهانی المپیک ۳۰ الی ۴۰ کیلومتر می باشد .

۳- حداکثر مسافت تایم تریل انفرادی برای بالای ۲۳ سال ۸۰ کیلومتر و در مسابقات جهانی المپیک ۴۰ الی ۵۰ کیلومتر است .

۴- شماره قابل نصب بر روی پیراهن دوچرخه سوار یک شماره می باشد.

۵- در خط پایان کرنومتر با عبور طوقه جلوی دوچرخه زده می شود.

۶- فاصله حرکت نفرات یک تا سه دقیقه می باشد که با توجه به شرایط تغییر می کند.

۷- در این مسابقات کسب زمان کمتر برای دوچرخه سواران حائز اهمیـــت است.

بـــر گزاری مسابقــات سرعت ( پیســت)

منظور از مسابقــات پیس ، رشته هایی از مسابقات دوچرخه سواری است که در اســتادیوم های مخصوص بــرگزار می شود .اندیشه ایجاد چنین استادیوم هایی از آنجایی بروز کرد که مردم می خواستند در مکانی بنشینند و به تماشای رقابت گروه های دوچرخه سواری بپــردازند.

استادیوم های مخصوص دوچرخه سواری را ولــودروم[۲] می نامند . پیســت ولودروم سطحی است که نسبت به سطح افق ۳۳ درجه شیـــب دارد و حداکثــر زاویه این شیــب ۴۵ درجه می باشد.

در پیست این رشته های اجرا می شوند :

۱۰۰۰متر سرعت انفرادی

۲۰۰۰متر سرعت انفرادی

۴۰۰۰ متر تعقیبــی انفرادی

۴۰۰۰ متر تعقیبی تیمی

دور امتیازی ( پوینتــریس)

کایرین (پشت موتور)

حـــذ فــــی

تاندم اسپرینــت

مدســـین (امدادی)

المپیک اسپرینـــت

طول پیست ۲۰۰متری ، ۲۵۰متری و ۴۰۰متری بوده و برای مسابقــات رسمی بین المللی از ابعاد ۳۳/۳۳۳ سانتی متر استفاده می کنند.

جنس پیست : از سه نوع چوبی ، سیمانی و آسفالت مخصوص

عرض پیست : حداقل ۵متر وحداکثر ۹ متر و جهت مسابقات رسمی ۷ متر می باشد.

نحوه اجرای مسابقات سرعت ( پیــست)

الف ) دور امتیازی ( پوینتریس)

۱- این مسابقه برای بزرگسالان ۴۰ کیلومتر و جوانان ۲۴ کیلومتر است .

۲- اگر این مسابقه در پیست انجام شود برای بزرگسالان ۱۲۰دور و برای جوانان ۷۲ دور در پیست ۳۳/۳۳۳ سانتی متری است .

۳- در هر آخر خط به نفرات اول تا چهارم امتیازات ۵ ،۳ ،۲ و ۱ داده می شود .

۴- در آخرین دور عبور از خط پایان امتیاز دوبل محاسبه می شود.

۵- از هر تیم دو نفر حق شرکت دارند.

۶- تعداد نفرات برای برگزاری این مسـابقه ۲۴ نفــر و در صورت ضرورت تا ۲۹ نفر هم قابل افزایش می باشد .

ب ) مسابقه ۱۰۰۰ نار سرعت انفــرادی

۱- در این مسابقه صرفاً یک نفر شـرکت خواهد کرد.

۲- دوچرخه سواران به صورت انفرادی از یک طرف پیســت استارت خواهند کرد .

۳- در پیســـت ۳۳/۳۳۳ سانتی متر ۳ دور کامل باید طی شود.

۴- در صورت بروز نقص فنی و پـنچــــری مــورد تــأییــد داوران امـــکـان اسـتـارت مجــدد وجـــود دارد. ( بعد از ۱۵ دقیقه )

ج ) رشته کایرین ( پشت موتور )

۱- نوعی مسابقه سرعتی می باشد که بسیار جذاب است .

۲- ۶ یا ۸ دوچرخه سوار در این مسابقه پشت سر موتور حرکت می کنند.

۳- این مسابقه ۶ دور می باشد که ۴ دور آن پشت سر موتور و ۲ دور آخر بدون حضور موتور سوار است .

۴- سرعت اولیه موتور ۲۵ کیلومتر و سرعت ثانــویه ۴۵ کیلومتر در ساعت است .

۵- در صول ۴ دور اول دوچرخه سواران حق سبقت گرفتن از موتور را ندارند.

۶- اگر تعداد نفرات بیش از ۸ نفر باشد قبل از مسابقه نهایی چندین مسابقه انجام خواهد شد .

۷- کایرین در مسابقه قهرمانی آسیــا و جهــانی برگزار می شود.

د )دور حـــدفی

۱- در این مسابقه پس از هر ۲ دور یک نفر از دور مسابقه حذف خواهد شد.

۲- تعداد دورها در این مسابقه از فرمول (n- 2) ( تعداد نفــرات ) تبعیــت می کند.

۳- به دلیل حذف سرعت این مسابقه در حد بالایی بوده و به ۶۰ کیلو متر در ساعت هم می رسد.

۴- اگر نفر پیشتاز از پشت سر به گروه برسد و بدون رعایت فاصله با آنان باشد او حذف خواهد شد.

ه ) اسپــرینت ۲۰۰۰متر

۱- استارت ۲۰۰متر با استفاده از طپــانچه است .

۲- شکستــن زنجیر در حین مسابقه نقص فنی است و استارت مجدد دارد.

۳- دره بندی ۲۰۰متر به صورت زمان گیری انفرادی است .

۴- در مرحله یک چهارم نهایی دوچرخه سواران دو به دو با هم مسابقه می دهند و انجام مسابقه نیز در دو نوبت است و هر بار یک نفر جلو قرار می گیرد و در صورت تساوی بار سوم نیـــز اجرا خواهد شد .

و ) ۴۰۰۰ متر تعقیـبـــی تیـــمی و انفرادی

۱- این مسابقه به صورت انفرادی و یا تیــمی در دو طـرف پیســت به صورت هم زمان شروع می شود.

۲- ملاک موفقیت در این مسابقه کسب زمان کمتر است و ۸ نفر یا ۸ نیم برتر به مرحله نهایی می رسند .

۳- در ماده انفرادی یا تیمی ، نفر یا تیمی که بتواند فاصله را ازمیان برداشته و از پشت به حریف برسد ، مسابقه را به پایان رسانده است .

۴- این مسابقه برای آماتورها و بزرگسالان ۴ کیلومتر و برای جوانان ۳ کیلو متر می باشد .

۵- ۴۰۰۰ متر شامل ۱۲ دور کامل در پیست قانونی می باشد (۳۳/۳۳۳ سانتی متر ).

۶- در مسابقه تعقیبی تیمــی ، زمان تا نفر سوم محاسبه خواهد شد .

[ جمعه چهاردهم فروردین ۱۳۹۴ ] [ 18:10 ] [ arsalan shapaloo ]

[ ]






مقاله ورزش دوچرخه سواری) [مقاله ورزش دوچرخه سواری]
دوچرخه سواری – ورزش و فیزیولوژی مقاله ای ورزش و سلامتی آیا دوچرخه سواری باعث بزرگتر شدن ورزشهای مفید ولی ساده و بی هزینه مقاله ای کامل در مورد دوچرخه سواری مقاله در مورد ورزش همگانی در پارک ها مقاله درباره دوچرخه سواری بایگانی پایگاه اطلاع رسانی ورزش و سلامتی
(مقاله ورزش دوچرخه سواری)
»مقاله ورزش دوچرخه سواری…
مقاله ورزش دوچرخه سواری      
دوچرخه سواری
اصول دوچرخه سواریبا خم شدن به طرف فرمان ، وزن بالا تنه را به جلو متمایل کنید. بهترین وسیله برای این امر شاخ گاوی فرمان است که از آن می توانید به نحو احسن بهره ببرید. برخلاف دوچرخه سواری بر روی سطوح هموار و جادهای آسفالت، هیچگاه در سربالایی های خاکی از روی زین بلند نشوید چرا که این عمل وزن را از روی چرخ عقب برداشته و باعث خلاص چرخیدن چرخ عقب می شود.
پنج مهارت اولیه
۱) حرکت در سربالایی ها:▪ در سرابالایی ها حالت بدن بدن باید کمی تغییر پیدا کند :▪ بالا تنه کمی به جلو متمایل می شود.▪ با پنجه ، رکاب زده و پاشنه را به طرف پائین متمایل کنید .▪ در سربالایی تند در جلو زین قرار گرفته و رکاب بزنید.▪ از شاخ گاوی های فرمان استفاده کنید.▪ از دندهای سبکتر بهره برده و سعی کنید دور پا را بالا برده و آن را در حد ثابت نگه دارید.▪ به تنفس خود نظم و آهنگ متناسب با حرکت پاها و بدن بدهید .● حالت ایده ال در سربالایی های تند ، این چنین می باشد:با خم شدن به طرف فرمان ، وزن بالا تنه را به جلو متمایل کنید . بهترین وسیله برای این امر شاخ گاوی فرمان است که از آن می توانید به نحو احسن بهره ببرید . برخلاف دوچرخه سواری بر روی سطوح هموار و جادهای آسفالت ، هیچگاه در سربالایی های خاکی از روی زین بلند نشوید چرا که این عمل وزن را از روی چرخ عقب برداشته و باعث خلاص چرخیدن چرخ عقب می شود . پیست شما کوهستان و جاده های خاکی بوده و دوچرخه سواری در چنین شرایطی ، نیاز به تکنیکهای خاص خود را دارد که حتما باید آنها را رعایت کنید.
۲) حرکت در سرازیری ها :در سراشیبی ها یک اصل عمده را هیچگاه فراموش نکنید و آن اینکه تحت هیچ شرایطی نگذارید چرخ عقب دوچرخه شما بلند شود و این میسر نیست مگر با داشتن تجربه و دانش کافی . یکی از پارامترهای مهم و بسیار اساسی که می تواند سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن برساند اعتماد به نفس شماست . چه در مورد خود و چه در مورد دوچرخه تان ، تا سر حد امکان با رعایت نکات ایمنی از قبیل داشتن یک کاسکت خوب و استاندارد ، دستکش مناسب ، زانو بند ، ساق بند ، کتف بند ، می توان تا حد زیادی از بروز حوادث جلوگیری کرد . با دارا بودن وسایل فردی فوق همواره باید این یقین را داشته باشید که اگر کنترل دوچرخه را از دست دادید و به زمین اصابت کردید ، هیچ آسیبی شما نخواهد رسید . این اطمینان درونی تنها یکی از عوامل مهم برای دست یافتن به سرعتهای بالا نیست . عامل دوم و مهمتر یک دوچرخه استاندارد و مناسب است . شما همانطور که با رعایت نکات فوق در مورد خود اطمینان پیدا می کنید باید در مورد دوچرخه تان هم اطمینان کامل را داشته باشید تا در هر زمان که اراده کردید ، ترمز کنید و یا بتوانید بدون دغدغه خاطر مانور بدهید .
نکته بعدی که حائز اهمیت است ، داشتن یک حالت ایده آل بدن در سراشیبی هاست که به دلیل جاذبه زمین و زاویه شیب های تند شما نا خود اگاه به طرف جلو متمایل می شوید و این امر سبب وارد آمدن وزن بدن بر چرخ جلو و تمایل مرکز ثقل به طرف جلو ، و در نتیجه باعث از دست دادن کنترل دوچرخه و بالطبع بلند شدن چرخ عقب و از دست دادن کنترل دو چرخه می شود .دو حالت کلی برای گرفتن فرم مناسب در سراشیبی های تند یعنی سراشیبی های سنگلاخ و ناهموار و سراشیبی های هموار و با شیب تند وجود دارد . در سراشیبی های ناهموار و سنگلاخ هیچگاه بر روی زین ننشینید اولا این امر باعث وارد آمدن شک به باسن شما شده و عوارض جسمی در بر خواهد داشت پس بهترین حالت این است که میله زین را از حد معمول کمی پائین تر بیاورید تا فاصله ای میان زین و باسن ایجاد شود تا شکهای وارده در این فاصله خنثی شود سپس روی پدالها بایستید . باسن را از زین عقبتر قرار دهید ، زانوها را کمی خم کنید و با کشاله ران ، زین را در بر بگیرید . این حالت باعث می شود تا ۱)مرکز تقل شما به عقب متمایل شود .۲) با قسمت داخلی ران (کشاله ران زین را در بر بگیرید ، در این حالت می توانید کنترل عقب دوچرخه را در اختیار داشته باشید و به طور دائم و مستقیم بر زین فشار وارد آورید تا بر جلو تمایل پیدا نکنید . با زانو و بازوهای خم شده می توانید از شکهای وارده تا حد زیادی جلوگیری کنید . این حالت قدرت مانور شما را به بالاترین حد ممکن می رساند . با رعایت تمامی نکات فوق و دارا بودن بهترین دوچرخه کوهستان باز هیچ دلیلی برای به خطر انداختن جانتان وجود ندارد . دارا بودن تمرکز کامل و یک دید قوی و شناخت نسبی به مسیر و قدرت مانور بالا ، بسیار مهم است .
۳) ترمز گرفتن :با اینکه جنس ، مدل و نوع ترمز در نگه داشتن و کنترل دوچرخه در سرعتهای بالا بسیار مهم است ف ولی از آن مهمتر نحوه صحیح استفاده کردن از ترمز می باشد . ترمز جلو بیش از ۷۰% در نگه داشتن چرخ موثر می باشد . نحوه درست استفاده کردن از ان را فرا بگیرید .● تمرین :نحوه استفاده با هر دو ترمز – ترمز به فرم abs – ترمز قبل از پیچ و حرکت – عدم گرفتن ترمز جلو در سنگلاخها
۴) پرش و عبور از موانع کوتاه :هر مقدار هم که با احتیاط به طرف پائین در حرکت باشید باز با این حال ، پرش امری اجتناب ناپذیر بوده و می بایست برای فرار از خطر ، به سرعت ، حالت پرش به خود گرفته و از روی موانع پرش کنید . پرش در حالتهای مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد . همانند یک سنگ در جلو راه ، عبور از چاله ها ، رد کردن موانع و . . . برای عبور چرخ جلو از مانع یک راه حل بسیار ساده و همشگی وجود دارد و ان بلن کردن چرخ جلو از روی زمین با دستهاست تک چرخ . برای بلند کردن چرخ عقب و بدنه دوچرخه چه راه حلی پیشنهاد می کنید ؟ بدون وجود فیکسها در پنجه رکاب ، شما قادر به سبک کردن چرخ عقب نیستید . فیکسها ی رکاب ، کف پای شما را به پدالها ثابت نگه می دارند.بهترین حالت دید عمومی حدود ۱۰ متر و دید چرخ جلو ۲ متر است ، اما باز این نیز مانند موارد فوق بستگی تام به نوع مسیر انتخابی شما خواهد داشت چنین دیدی کمک بسیار ی به شما خواهد کرد تا حالت مناسب را نسبت به مانعی که با آن مواجه می شوید به خود بدهید . نقش کمک فنرهای متعددی که بر روی دوچرخه به منظور گرفتن شکها قرار داردحائز اهمیت و غیر قابل انکار است ، اما بهترین کمک فنر ممکن ؛بدن خود شماست که با گرفتن حالت مناسب می توانید نیروهای وارده را تا حد زیادی خنثی کند . حالت دستها ، پاها و ستون فقرات نیز بسیار مهم و حیاتی است . چهار عامل ، سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن می رساند :▪ اطمینان به خود از لحاظ بالا بردن نکات ایمنی فردی▪ اطمینان به دوچرخه تان از لحاظ لوازم و قطعات▪ داشتن تجربه کافی▪ حالت صحیح بدن در سرا شیبی های تندفیکسهای پدال نیز بسیار کمک خوبی خواهند بود چرا که بر شکهای وارده ، خطر در رفتن پا از روی پدالها وجود دارد پس در کارهای جدی از فیکس پدال استفاده کنید .▪ توصیه : هیچگاه اعتماد به نفس خود را از دست ندهید ، هر لحظه که فکر کردید و وسوسه شدید که زمین خواهید خورد این لحظه ای است که دوچرخه ، شما را به زمین خواهد زد ؛ با یک حالت ستیز و قدرت و نرمی به استقبال سراشیبی ها رفته و به خود تلقین کنید که هرگز تعادل خود را از دست نمی دهید .
۵) دور زدن :▪ در دوچرخه سواری کوهستان بر خلاف دوچرخه سواری کورسی با عوارض و ناهمواریهای متفاوت و گوناگونی مواجهه هستیم و به همین منظور نمی توان یک نسخه تمام عیار برای کلیه پیچها بیان نمود :در پیچهای جادهای اسفالت و مسطح همانند دوچرخه سواری کورسی زانوی سمت داخل پیچ را کمی بیرون داده و زانوی مخالف را به طرف داخل فشار می آوریم – در پیچهای خاکی می توان از این روش استفاده کرد و بسته به نوع مسیر می توان پای سمت موافق پیچ را از رکاب خارج کرده و از آن برای تعادل کمک گرفت – اگر اطمینان دارید که از سمت روبرو وسیله به سمت شما تردد نمی کند از کل عرض جاده برای بردن پیچ بهره ببرید . ( در جادهای خاکی ماشین رو مراقب وسط جاده باشید ، بدلیل اینکه در این جاده ها در مسیر های که چرخ اتومبیل هستند جاده کوبیده شده و در وسط خاکی نرم و لغزنده قرار دارد ، حرکت در عرض جاده می تواند خطرناک باشد▪ پیچیدن با سرعت پایین و شیبهای تند و با زاویه کم را تمرین کنید .
● زمین خوردن :زمین خوردن در دوچرخه سواری کوهستان امری اجتناب ناپذیر است ؛ بنابراین باید همیشه از آمادگی کامل ذهنی و جسمی برخوردار باشید . چه از لحاظ وسایل ایمنی یا شخصی از قبیل :کاسکت و د دستکش و . . . و چه از بابت آمادگی روحی و جسمی از دست دادن کنترل دوچرخه و اصابت به زمین به چندین عامل مختلف بستگی دارد . مانند ناگهان ترمز گرفتن و تصادف با مانع . . . چیزی که در تمام این حوادث مشترک بوده این است که در اکثر موارد به هنگام زمین خوردن ، دوچرخه سوار در اثر سرعت به جلو پرتاب می شود و در اغلب اوقات فرد مورد نظر دچار آسیبهای می شود که کمترین آنها خراشهای بسیار عمیق جلدی است . شما در این هنگام می توانید با خونسردی و داشتن اعتماد به نفس و رعایت موارد ذیل ، مقدار آسیب وارده به خود را به کمترین مقدار مممکن برسانید.۱)در هنگام از دست دادن تعادل فرمان و رها و دوچرخه را از خود جدا کنید و سعی نکنید چرخ را همراه خود بیاورید. توضیح :چرا که شما زمانی زمین می خورید که از سرعت بالایی برخوردار باشید و در این مورد اگر شما با دوچرخه تان با هم به زمین برخورد نمایید علاوه بر اصابت با زمین چرخ نیز از سمت بالا با شتاب به شما برخود می کند و آسیب مضاعف خواهید دید۲)با یک حرکت نیمه چرخشی در فضا سعی کنید که اول کف دست و سپس بازو ، کتف و در نهایت تمام بدن شما با زمین تماس بگیرد .۳)پس گرفتن شک اولیه با روش ۲ در این قسمت ، چند بار بر روی زمین بچرخید تا تمام سرعت شما به صفر برسد.۴) سریع از محوطه پیست یا منطقع عبورخیابان و … خود را به کنار بکشانید و به خسارت وارده به خود و دوچرخه تان بیندیشید !مزیت عمده روش فوق دراین است که وقتی چرخ جدا می شوید و به زمین اصابت می کنید یک عضو بدن شما ، همانند مچ دست و …قادر به گرفتن تمام شک وارده نبوده و لازم است با چندین عضو و نیز عمل چرخش گریز از مرکز ، سرعت خود را به صفر برسانید. یکی دیگر از مزیتهای چرخش این است که کشیده شدن بر سطح زمین باعث ایجاد خراشهای در طول بدن می شود ولی با عمل چرخش تا سر حد امکان از بروز این گونه جراحات جلوگیری خواهد کرد .در انتهای این بحث باید خاطر نشان کرد که عمل چرخش برای مناطق سنگلاخ توصیه نشده و این روش برای مناطق شنی و یا خاک نرم بسیار مناسب بوده و کاربرد خوبی دارد.با توجه به خطرات بیماری کزاز پیشنهاد می گردد آمپول ضد کزاز که دوره ۶ماهه دارد تزریق گردیده تا بر اثر زخمی شدن به این بیماری دچار نشویم البته در صورت عدم تزریق و زخمی شدن تا ۶ ساعت می توان با تزریق پیشگیری کنیم .
رشته های دوچرخه کوهستاندر اینجا به مدلهای رایج دوچرخه اشاره می کنیم و سپس به مدلهای خاص دوچرخه کوهستان که برای همان رشته طراحی شده و مورد استفاده علاقه مندان این رشته قرار می گیرد .
● دوچرخه شهری :این دوچرخه از انواع رایجی هستند که در گذشته بوده و همکنون در بسیاری از شهرها مورد استفاده قرار می گیرد مشهور به دوچرخه لحاف دوزی به خصوص در یزد و اصفهان و شمال و . . . البته مدلهای جدید آنها بسیار شبیه دوچرخه کوهستان بوده از خصوصیات این دوچرخه ها بدون دنده بودن آنها است که استفاده از آنها را در خیابانهای بدون شیب امکان پذیر می سازد البته افرادی هستند که مسیر های شیبدار را هم از آن استفاده می کنند ولی زور بازو و انرژی فراوان می طلبد . از دیگر خصوصیات این دوچرخه ها داشتن گلگیر جهت آبهای جاری در خیابانها و باران می باشد و یا سبد بر روی دوچرخه و زین پهن و بزرگ که همگی اینها می تواند باعث سنگین شدن دوچرخه شود . در مدلهای جدید از دنده استفاده شده که برای شهر تهران با توجه به شیب دار بودن شهر مدل بدون دنده توصیه نمی شود . همین شیب تهران سبب استقبال کم ساکنین از دوچرخه شده !
● دوچرخه های توریستی و هایبرید :این دوچرخه ها ما بین کورسی و کوهستان می باشد به طوری که لاستیک آنها کمی از کورسی کلفتر و از کوهستان نازکتر و دارای عاج کمتر به جهت کاهش اسطکاک با جاده می باشد . در مدلهای توریستی در جلو و عقب دارای کیف و گلگیر می باشد . فرمان و سیستم دنده آنها نزدیک به دوچرخه کوهستان می باشد . این دوچرخه ها برای جادها آسفالت فوق آلعاده می باشد و به گونه طراحی شده که در جاده های خاکی بدون سنگلاخ و شیب هم به توان استفاده کرد . برای افرادی که علاقه مند به رکاب زدن طولانی می باشند و علاقه ای به رکاب زدن در جادهای خاکی ندارند این مدل ها فوق العاده هستند به خصوص برای دور به دنیا یا اروپا با دوچرخه از این مدلها باید استفاده کرد .
● دوچرخه های کورسی جاده یا مسابقه ای :این مدل دوچرخه به سبب نازکی لاستیکها که اصطکاک با زمین را کم می کند و فرمان پائین که اصطکاک با هوا و باد کم می کند به سبب فرم قرار گرفتن دوچرخه سوار که خم می شود . مناسب جاده های آسفالت می باشد که به راحتی سرعت گرفته و می تواند به سرعت از مکانی به مکان دیگر بروید البته باید مراقب شیار و شکافها و چالها موجود در جاده باشید که در ایران این چالها کم نیستند زیرا کوچکترین شکاف جاده طوقه های این چرخها ضربه دیده و کج می شود . مسابقات زیادی هر ساله در دنیا برگزار می گردد که مشهور ترین آنها تور دو فرانس می باشد و قهرمان افسانه آن لانس آرمسترانگ می باشد . در ایران نیز به سبب مدال آوری این رشته در عرصه بین الملل به آن بیش از دوچرخه کوهستان بها داده می شود به طوری که بیشتر برنامه ها فدراسیون دوچرخه سواری مربوط به کورسی می شود و دوستان و جوانان علاقه مند به کسب مقام گاه از دوچرخه کوهستان به سمت این رشته می روند .
● دوچرخه های تریال :این دوچرخه ها برای حرکات نمایشی استفاده می شود جهت پرش از پله ها و موانع در شهرها بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد از خصوصیات این دوچرخه ها این است که از لحاظ سایز به دوچرخه بچه گانه شبیه است طوقهای کوچک و بسیار مقام از نکات برجسته این دوچرخه ها است . بدون دنده می باشد و زین آن بسیار پائین می باشد تا در حرکات اکروباتیکی بتوان بهتر کنترل کرد .
● دوچرخه های کوهستان (MTB) :دارای ۳ مدل مشهور می باشد که این دوچرخه ها دارای لاستیک زخیم و عاجدار می باشند که باعث بالا رفتن اصطکاک با زمین و حرکت بهتر در محیطهای کوهستانی شده و فرمان صاف که سبب کنترل بهتر به سبب دید بهتر و کمک فنر که ضربه ها را بگیرد و دنده های زیاد که بتواند در شیب های تند با کمک آن بالا برویم . و ترمزها مقاوم که در سراشیبی ها کوهستان عملکرد خوبی داشته باشد.
● کراس کانتری( XC ):این رشته به سربالائی رو بودن مشهور است و جز یکی از پر طرفدارارترین مدلها دوچرخه کوهستان می باشد از ویژگیهای منحصر به فرد آنها سبکی و دارا بودن کمک فنر در جلو دوچرخه و زین باریک و دنده های زیاد می باشد که به راحتی شیبها را طی کرده و زین باریک در مسافتهای طولانی موجب اذیت فرد نشود و کمک جلو ضربها را بگیرد البته کمک وسط سبب اتلاف انرژی فرد در سریالای می شود ولی برای سر پائین فوق العاده است به تازی کمکهای وسطی آمده که قابلیت قفل شدن دارد که می توان در سربالائی قفل و در سرپائینی باز کرد ولی قیمتش کمتر از صد هزار تومان نمی باشد . این مدل کاربردهای شهری نیز داشته و می توان در شهر برای انجام کارها و روزهای تعطیل در کوهستان استفاده کنیم . به تازگی ترمزهای دیسک سبک نیز برای آنها طراحی شده تا بعد از هر صعود برای فرود بتوان از سر پایئنی لذت بیشتر ی برد ، البته دیسک روغنی هم سبکتر و دارای عملکرد قوی تر از ترمزهای دیسک سیمی آن می باشد .
● دانهیل ( DH ) :این رشته به سرپاینی رو بودن مشهور است و ویژگیها خاص دوچرخه های این رشته مقاوم بودن و در نتیجه سنگین بودن آنها است که در سراشیبی ها کنترل آن به سبب سبک بودن از دست فرد خارج نشود و ترمزها قوی دیسک روغن که سریع متوقف شود و لاستیکها پهن که سطح اصطکاک بالا برود و معمولا تک طبق می باشد چون جهت بالا رفتن طراحی نشده و کمک در وسط دوچرخه و جلو دوچرخه با قابلیت بازی بالا که در فرودها چند متری قابلیت داشته باشد و از همه مهمتر تنه محکم که بر اثر سرعت بالا و فرودها چند متری نشکند . با این دوچرخه ها از سر بالای نمی توان بالا رفت و باید پیاده یا با ماشین به بالای کوه رفته و لذت سرعت در سرپاینی ها و عبور از موانع و سنگلاخها را ببرید . این رشته برای کسانی که جسارت بالا داشته و عشق سرعت و یا حضور در مسابقات را دارند مناسب است و در سرعت به اسکی شبیه می باشد البته لباسها ی خاص خود را دارد که به سبب زمین خوردن فرد آسیب نبیند . به سبب استحکام کلی ای دوچرخه ها باید از جنسها مرغوب استفاده شده باشد بنابراین قیمت بالای دارند از هشتصد هزار تومان به بالاتا ۴ یا ۶ میلیون تومان هم می رسد.
● فری راید (Freeride ):ما بین کراس کانتری و دانهیل است و مناسب تورها و گشت گذار در طبیعت دارای هر دو کمک فنر در جلو وسط دوچرخه می باشد و وزنی کمی سنگین تر از کراس کانتری می باشد . و کاربردهای دو مدل را به طور متوسط دارا می باشد
دوچرخه سواری، ورزشی مفیددوچرخه سواری یکی از بهترین ورزشهاست که متاسفانه این روزها در کشور ما کمتر مورد توجه قرار می گیرد. این ورزش به غیر از تاثیرات مستقیم برروی سلامتی انسان همچنین فواید زیست محیطی را همراه است که باعث سلامتی بیشتر جامعه طی دراز مدت می شود. به نظر می رسد که دوچرخه – این وسیله نقلیه کلاسیک – در کشورهای پیشرفته و مدرن کاربرد بیشتری دارد تا در کشورهایی نه کاملا پیشرفته نظیر ایران. برای مثال در اکثر کشورهای اروپایی دوچرخه دارای ارزشی مثل یک ماشین سواری (و حتی بیشتر) است. در این کشورها برخی از دوچرخه ها (نسبت به مدل و کاراییشان) گاها” از خودروهای مدل بالا نیز گرانترند. این ارزش به دلیل قابلیتهایی نظیر حمل و نقل آسان، ورزش آسان و بی ضرر بودن برای محیط زیست است. دوچرخه سواری همیشه به عنوان ورزشی ساده برای تمام سنین پیشنهاد می شود. این ورزش می تواند هم سبک انجام شود و هم سنگین. برای انجام ورزش دوچرخه سواری لازم نیست که شخص مثلا” تمریناتی خاص را انجام دهد و یا موقعیت فیزیکی آن از شرایطی خاص برخوردار باشد. در این ورزش بیشتر عضلات پاها در حرکت خواهند بود. که این عمل باعث بالابردن استقامت بدن می شود. البته کمر و سیستم تنفسی انسان نیز تحت تاثیر قرار می گیرند. انواع دوچرخه تا به حال انواع مختلفی از دوچرخه ارایه شده است که البته دو نوع مهم آن، نوع کراس (Cross) و کوهستان(Mountain) هستند. نوع دیگری که طرفدار زیادی هم دارد نوع BMX است که البته این نوع معمولا برای تفریحات به اصطلاح Extreme (غیر عادی) – نظیر حرکات نمایشی استفاده می شود. به هر حال اگر شما این وسیله را برای ورزش روزانه و یا وسیله ای نقیله انتخاب می کنید، بهتر است نسبت به کارایی خود یکی از دو نوع کراس یا کوهستان را برگزینید. نوع کراس یا به قول خودمان کورسی، نوعی است که برای جاده و یا مسیرهای صاف استفاده می شود. کراس معمولا دارای چرخه های نازک و بدنه ای سبک است. استفاده از نوع کراس باعث می شود تا نیروی کمتری صرف حرکت گردد. از کراس معمولا برای شتاب بیشتر استفاده می شود. فرمان کراس که معمولا شکلی رو به پایین دارد در دو حالت قابل هدایت است. این قابلیت باعث می شود تا راننده در دوحالت – نسبت به شتاب لازمه – دوچرخه را براند.البته بعضی از مدلهای کراس دارای فرمانی صاف هستند. اما نوع دیگر یعنی کوهستان معمولا برای مسیرهای کوهستانی و پر فراز و نشیب استفاده می شود. این نوع دوچرخه معمولا دارای لاستیک هایی پهن و بدنه ای مستحکم است، که این موضوع به دلیل بالابردن استقامت در مسیرهای کوهستانی و غیر صاف می باشد. فرمان نوع کوهستان نیز معمولا صاف یا دارای شاخکهای رو به بالا (و یا پایین) است که این موضوع باعث کنترل دوچرخه در دوحالت عادی و استقامتی می شود. البته نوع دیگری از دوچرخه نیز وجود دارد که اصطلاحا” به آن نوع شهری گفته می شود. این نوع دوچرخه، تقریبا دارای خصوصیاتی بین کراس و کوهستان است. نوع شهری معمولا برای استفاده در شهر و جنگل کاربرد دارد. انتخاب نوع دوچرخه بستگی به کارایی و علاقه شما دارد.برای مثال اگر می خواهید برای مسابقات سرعتی دوچرخه سواری کنید، نوع کراس پیشنهاد می شود. یا اگر می خواهید استفاده روزمره از این نوع دوچرخه داشته باشید و مثلا سرکار رفته یا هر از گاهی به بیرون از شهر نیز بروید پیشنهاد ما دوچرخه نوع کوهستان یا شهری است . ایمنی توجه داشته باشید که یکی از مسایل مهم در این ورزش، ایمنی آن است. سعی کنید به هنگام دوچرخه سواری در هر حال از وسایل ایمنی آن مثل کلاه، زانو بند و آرنجبند استفاده کنید. اگر از زانو بند و آرنجبند به دلایلی نمی توانید استفاده کنید، حداقل خود را به کلاه ایمنی دوچرخه سواری مجهز کنید. البته در مسابقات و یا دوچرخه سواری در کوهستان استفاده از تمامی تجهیزات ایمنی لازم است. اگر در شهر دوچرخه سواری می کنید، سعی کنید که در مسیرهای مشخص شده برای دوچرخه برانید. اگر چه در کشور ما این مسیرها معمولا کم بوده و یا اصلا وجود ندارند. دوچرخه خود را هر از گاهی کنترل بدنه ای و یا به اصطلاح آچارکشی کنید. از لاستیکهای خود مطمین باشید و بادهای تیوپ را همیشه کنترل کنید. معمولا دوچرخه ها دارای جعبه ابزار و وسایل ابتدایی کمکهای اولیه هستند.اگر دوچرخه تان این وسایل را ندارد، سعی کنید این وسایل را در کیف یا کوله خود بهمراه داشته باشید. اگر در شب می رانید، شب نما ها یا چراغهای دوچرخه را جهت عملکرد درست بررسی کنید. همچنین از لباسهای روشن استفاده کنید. تغذیه معمولا قبل از دوچرخه سواری غذای سبک توصیه می شود. اگر مدت دو چرخه سواری شما طولانی است یا در مسابقه ای قصد شرکت دارید حتما غذای سبک و نسبتا کم بخورید. چون ممکن است که فشاری که این ورزش در شرایط سنگین به بدن می آورد باعث حال بهم خوردگی شود. همیشه آب به همراه داشته باشد. اکثر دوچرخه ها مجهز به قمقمه آب هستند. این ورزش معمولا آب بدن را کم می کند. پیشنهاد می شود تا آب معدنی بنوشید چون املاح معدنی برای بدن در حین ورزش مفید هستند. نوشیدنی های قندی نیز مفید هستند چراکه در حین انجام دوچرخه سواری، بدن قند نیز سوخت می کند. البته سعی کنید که بعد از اتمام ورزش از نوشیدنی های قندی استفاده کنید نه در حین دوچرخه سواری.اگر مسیر زیادی را طی می کنید، می توانید از تغذیه های کوچک و پر انرژیی که راحت خورده می شوند استفاده کنید. برای مثال شکلات یا خرما. تغذیه هایی مثل بیسکویت توصیه نمی شوند چراکه ممکن است در گلو گیر کنند. اگر این ورزش را به طور متناوب پی گیری می کنید، پیشنهاد می شود تا برای تغذیه و موارد دیگر آن با پزشک یا مشاور پزشکی خود حتما مشورت کنید.
  
برچسب‌ها: مقاله ورزش دوچرخه سواری

[ جمعه چهاردهم فروردین ۱۳۹۴ ] [ 18:10 ] [ arsalan shapaloo ]

[ ]

دوچرخه‌سواری از دیرباز نه به عنوان یک ورزش بلکه به عنوان یک تفریح سالم، مفرح و مفید شناخته شده است. در ظاهر همه چیز ساده به نظر می‌رسد زانوانی که بالا پایین می‌روند و چرخ محرک را به حرکت در می‌آورند، اما در پس همین حرکات ساده معجونی از تبدیلات نیرو و انرژی هم در دوچرخه و هم در بدن ورزشکار وجود دارد.

به گزارش آلامتو به نقل از ایسنا، پایگاه علمی – تحقیقاتی Popular Mechanics در گزارشی جالب و متفاوت به بررسی نکات نه چندان پیدای رشته‌ی دوچرخه‌سواری پرداخته است.

 

* تاثیر گرما و فشار هوا بر سرعت رکابزنان

همه دوچرخه‌سواران می دانند که هنگام رکاب زدن در سربالایی‌ها باید مقداری از انرژی خود را صرف مبارزه با جاذبه کنند، اما یکی از فاکتورهایی که همیشه با کارایی دوچرخه‌سواران مقابله می‌کند، هواست. دانشمندان متوجه شده‌اند که چگالی هوای خشک، در فشار سطح دریا (76 میلی‌متر جیوه) و دمای نزدیک به 5 درجه سانتی‌گراد به 1.215 کیلوگرم بر متر مکعب می‌رسد. تیم ایرو دینامیک خوب دوچرخه‌ نیز می‌تواند تا حدودی مقاومت هوا را کاهش می‌دهد.

 

دوچرخه‌سواران و دانشمندان تلاش خود را برای مبارزه با این جاذبه، متوقف نکرده‌اند. در المپیک لندن 2012، دمای محیط پیست ولدروم را به 27 درجه سانتی‌گراد افزایش دادند تا هوا رقیق‌تر شود و رکورد جهانی پیشرفت کند.

 

هر چند، در محیط آزاد، تنها راهکار برای مبارزه با هوا، مسابقه دادن در سطوح مرتفع تر زمین است جایی که تراکم هوا کمتر باشد. این یکی از دلایلی است که جنی لونگو در سال‌های 1989 و 1996 مکزیکوسیتی را برای ثبت رکورد ساعتی جهان خود انتخاب کرد.

 

در ارتفاع 2237 متری از سطح زمین، چگالی هوای خشک در دمای 15 درجه سانتی گراد به پایین‌تر از یک کیلوگرم بر متر معکب(یک هزارم چگالی آب) کاهش پیدا می‌کند. لنگو در مقایسه با دوچرخه‌سواری‌های گذشته خود در سطح دریا، در این دوچرخه‌سواری نزدیک به یک و نیم کیلومتر بر ساعت‌تر سریع‌تر رکاب زده‌است.

 

 

* این مغز دروغگو!

 مغز به بدن دروغ می‌گوید و مانع از به کارگیری تمام انرژی بدن می‌شود! مغز به وسیله خستگی یا درد به ما هشدار می‌دهد تا سرعت خود را کم کنیم یا حرکت را متوقف کنیم. زیرا فکر می‌کند ممکن است بدن آسیب ببیند.

 

هر چند که دوچرخه‌سواران حرفه‌ای از طریق تمرین‌های خود به این حقیقت رسیده‌اند که می‌توانند این هشدارها را نادیده بگیرند و مانع درد را پشت سر بگذراند تا سریع تر به خط پایان برسند و همه انرژی خود را مصرف می‌کنند.

 

این به این معناست که آمادگی ذهنی می‌توان به اندازه آمادگی جسمانی حائز اهمیت باشد. در یک تحقیق دمای هوا به تعدادی از دوچرخه سواران به طور عمدی کمتر از واقعیت اعلام شد . نتایج نشان داد که این دوچرخه سواران که فکر می‌کردند هوا خنک‌تر است، سریع‌تر از دوچرخه‌سوارانی که دمای واقعی هوا را می‌دانستند، رکاب زدند!

 

انتخاب موسیقی مناسب برای هر دوچرخه‌سوار به هنگام آموزش، یکی از زمینه‌های در حال پیشرفت به وسیله کارشناسان است. برای یافتن راه‌های پیوند دادن حالات احساسی با آموزش تکمیلی، تحقیقات زیادی صورت گرفته است. بنابراین احساسات نیز می‌توانند تاثیرات مثبتی بر کارایی ورزشکاران بگذارند.

 

 

* دوچرخه‌سواری سریعترین حرکت با کمک نیروی عضلانی

یک نفر را بر دوچرخه سوار کنید و شاهد کارآمدترین مخلوق روی زمین باشید. هیچ موجود زنده دیگری نمی‌تواند با مصرف چنین انرژی کمی، به خودی خود جابجا شود و تازه این تنها زمانی است که به زمین مسطح دوچرخه‌سواری می‌کند، اگر در سراشیبی باشد ، انرژی رایگان جاذبه زمین نیاز به انرژی انسان را کاهش می‌دهد.

 

 

اگر یک دوچرخه‌سوار و یک شخص پیاده به میزان یکسان انرژی مصرف کنند، تاثیر دوچرخه باعث می‌شود که سرعت دوچرخه‌سوار سه برابر باشد. به هنگام راه رفتن با سرعت متوسط، یک شخص پیاده شش برابر بیشتر از یک دوچرخه‌سوار انرژی مصرف می‌کند.

 

دویدن نیز چهار برابر بیشتر از دوچرخه‌سواری انرژی مصرف می‌کند. نه دوندگان و نه هیچ ورزشکار دیگری که با انرژی خود حرکت می‌کند و نه حتی سریع‌ترین ورزشکار دنیا ، نمی‌توانند به پای یک دوچرخه‌سوار برسند.

 

یوسین بولت در مسابقات جهانی 2009 برلین، با سرعتی بیش از 37 کیلومتر بر ساعت دوید و رکوردش زیر 10 ثانیه بود. جرمی وودراسپون ، اسکیت باز پر سرعت، پیستی به طول 500 متر را با سرعت بیش از 53 کیلومتر بر ساعت طی کرد و رکورد جهانی را به نام خود ثبت نمود.

 

اما هیچ ورزشکاری نمی‌تواند با اسکیت یا دویدن سریع‌تر از کریس بوردن حرکت کند که در یک ساعت بیش از 56 کیلومتر را طی کرد. اولین رکورد را در سال 1996 در پیشت ولدروم منچستر به ثبت رساند. وقتی صحبت از جابجایی با قدرت عضلات است، هیچ راهی سریع تر از دوچرخه نیست.

 

* جاده‌های امن و تشویق مردم به دوچرخه سواری

هر چقدر مردم بیشتر دوچرخه‌سواری می‌کنند، جاده‌ها امن‌تر به نظر می‌رسد. این امنیت فقط برای دوچرخه‌سواران نیست، بلکه برای همه کاربران جاده‌هاست و حتی رانندگان نیز از تاثیر دوچرخه‌ها متعجب شده‌اند.

 

 

در پورتلند، بین سال‌های 1997 تا 2007 ، مرگ و میر ناشی از تصادفات از 46 عدد در سال به 28 عدد کاهش پیدا کرده است. این در حالی است که تعداد سفرها با استفاده از دوچرخه در سال 2007، چهار برابر شده و شش درصد از کل سفرهای جاده‌ای را به خود اختصاص داده است. به همین ترتیب، استفاده از دوچرخه در هلند بین سال‌های 1977 تا 1997 ، 45 درصد افزایش داشته در حالی که آمار مرگ و میر در دوچرخه‌سواران تقریبا 40 درصد کاهش داشته است.

 

در برلین بین سال‌های 1990 تا 2007 ، سهم سفرها با استفاده از دوچرخه‌ دو برابر شده و به 10 درصد از کل سفرها رسیده است و آمار صدمات جدی وارد شده به دوچرخه‌سواران 38 درصد کاهش داشته است. فهمیدن علت بالا رفتن میزان ایمنی جاده‌ها زیاد سخت نیست.

 

با بالا رفتن تعداد دوچرخه‌سواران در جاده‌ها ، حضورشان مشهودتر خواهد بود و رانندگان در قبال آنها محتاط تر خواهند شد.وقتی تعداد بیشتری دوچرخه‌سوار وجود داشته باشد ، شهرها امکانات و جاده‌های امن تری را برای آنها فراهم می‌کنند.

 

همچنین، تعدادی از رانندگان به دوچرخه‌سواری رو می‌آورند، بنابراین تعداد ماشین‌ها در جاده‌ها کمتر می‌شود و امکان تصادف با ماشین‌های پر سرعت نیز کمتر خواهد شد.

 

* کمک‌فنر در دوچرخه

سیستم تعلیق دوچرخه‌ها برای بالا بردن سطح راحتی و بهره‌وری آن‌ها تولید شده است اما به کارگیری آن‌ها تبعاتی همچون پیچیدگی، گران قیمت بودن و سنگین بودن را در بر دارد. ممکن است با وجود این سیستم،‌دوچرخه‌سوار نیاز به استفاده از انرژی بیشتری داشته باشد زیرا سیستم کمک فنر مقداری از انرژی راننده را اتلاف می‌کند. به همین خاطر است که سیستم تعلیق دوچرخه‌ها در سال‌های 1800 معمول بودند، با تولید لاستیک‌های بادی و کارآمد کنار گذاشته شدند.

 

امروزه سیستم تعلیق دوچرخه‌ها به لطف دوچرخه سواری در کوهستان دوباره استفاده می‌شود.

 

مهندسین برای اینکه دوچرخه‌های کوهستان بتوانند از زمین‌های سخت و ناهموار بالا بروند، ابتدا کمک فنر چرخ جلوی دوچرخه و سپس کمک فنر برای هر دو چرخ جلو و عقب را طراحی کردند.

 

محققین در آزمایش‌های علمی خود فواید و مضرات راندن دوچرخه را در 3 حالت بررسی کردند. دوچرخه با قالب خشک، دوچرخه با کمک فنر چرخ جلو و دوچرخه با هر دو کمک فنر جلو و عقب.

 

آزمایش‌ها نشان می‌دهد که به هنگام عبور از یک مانع 6 سانتی متری، کمک فنر چرخ جلو نیروهای وارده عمودی را تا 37 درصد و نیروهای وارده افقی را تا 28 درصد کاهش می‌دهد. این نیروهای افقی سرعت را کاهش می‌دهند بنابراین اگر بتوان فشار آن‌ها را کمتر کرد، انرژی کمتری برای به جلو راندن دوچرخه صرف می‌شود.

 

* تعادل دوچرخه

دوچرخه برای تعادل باید حرکت کند

 

یک دوچرخه به طور حیرت‌آوری می‌تواند در سرعت 12.8 کیلومتر بر ساعت یا بیشتر بدون راننده به حرکت خود ادامه دهد. برای این اتفاق تنها چند عامل لازم است اول از همه چرخ جلوی دوچرخه که آن را هدایت می‌کند، باید آزاد باشد.

 

دوما هرچقدر محور دسته دوچرخه آزادتر باشد، حرکت دوچرخه مدت بیشتری ثابت می‌ماند.

 

سوما توزیع جرم دسته و محور دسته دوچرخه بر مسیر حرکت دوچرخه تاثیر دارد. اگر این سه عامل در تناسب درست با هم وجود داشته باشند باعث ثابت ماندن نیروی محرکه دوچرخه می‌شوند.

 

* چرا دوچرخه نمی‌افتد!؟

 

این مساله یک دلیل عجیب و جالب توجه دارد. وقتی دوچرخه در حال حرکت به یک سمت منحرف می‌شود نیروی گشتاور، چرخ جلو را از مسیر مستقیم خارج کرده و می‌چرخاند، بنابراین دوچرخه حرکتی دایره‌وار را آغاز می‌کند. در مقابل سطح جاده نیرویی مایل به مرکز را اعمال می‌کند و چرخ دوچرخه دوباره به مسیر مستقیم خود بازمی‌گردد. در واقع نیروی مایل به مرکز، نیروی گشتاور به دوچرخه وارد می‌کند که از حالت انحراف خارج می‌شود.

 

کارل داریس در سال 1817 در مانهیم آلمان دوچرخه‌ای به نام hobby horse طراحی کرد. برای ساختن این دوچرخه که در صنعت دوچرخه‌سازی پیشرو بود و یک پیشرفت فنی محسوب می‌شد، او از چوب درخت زبان گنجشک استفاده کرد. چوب این درخت مرغوب است زیرا شاخه‌های صافی دارد، به راحتی شکل می‌گیرد و قطعاتش به هم متصل می‌شود، همچنین با توجه به وزنش، پوسته محکمی دارد.

 

بعد از تولید این دوچرخه، طراحی ساختمان دوچرخه‌ها از نظر فنی و از حیث مواد مورد استفاده، پیشرفت کرد.

 

امروز با ترکیبات درست، دوچرخه‌های مطلوب به اندازه کافی محکم، سبک و مقاوم هستند و می‌توانند با سرعت 80 کیلومتر بر ساعت از کوه‌ها پایین بیایند، در جاده‌های سنگی حرکت کنند و یا پس از ضربه‌های شدید و ناگهانی سالم بمانند.

 

سازندگان دوچرخه‌ها از فلزات، پلیمرها و ترکیبات دیگر استفاده می‌کنند تا به دوچرخه‌سواران امکان راندن در مسیرهای طولانی‌تر با سرعت بیشتر را بدهند. روش‌های جدید تولید قطعات د وچرخه عبارتند از، تغییر قطر داخلی تیوب‌ها که باعث می‌شود از وزن‌شان کاسته شود اما همچنان مقاوم بمانند، شکل دهی آلومینیوم با آب و غیره.

 

اولین hobby horse تولید شده 45 (اندکی بیش از 20 کیلوگرم) پوند وزن داشت. امروزه ساختمان دوچرخه‌ها به حدی سبک است که اتحادیه بین‌المللی دوچرخه‌سواران (UCI)، استفاده از دوچرخه‌های زیر 15 پوند( 6.8 کیلوگرم) را ممنوع کرده است.

 

[ جمعه چهاردهم فروردین ۱۳۹۴ ] [ 18:9 ] [ arsalan shapaloo ]

[ ]